Сурат 18 Аль-кахӀф (Нокхе), аят 60 – 65

1. وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّىٰ أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا

   Дагадаийта! Мусас аьллера шен къонахе: 'Со соцур вац ши хӀорд вовшахкхетачу меттиге кхаччалц‚ я лелар ву еххачу заманахь'

   18:60

2. فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا

   И шиъ /хӀорд/ вовшахкхетачу меттиге кхаьчча‚ царна шайн чӀара бицбелира‚ ткъа цо /лаьттахула/ Ӏуьрг доккхуш шен некъ хӀорда чу биллира

   18:61

3. فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِنْ سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًا

   ТӀаккха шаьш - шиъ /оцу меттигах/ чекхваьлча‚ цо элира шен къонахе: 'Схьало вайна вайн кхача. Вайна дуьхьалкхийти хӀокху вайн некъах хало'

   18:62

4. قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ ۚ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا

   Цо (Мусаца хиллачу кӀанта) элира: 'Хьажахь! Вай чара йолчу дирзича, суна бицбелира чӀара‚ шайтӀано а бен суна и биц ца балийти‚ суна и дага ца бойтуш‚ ткъа цо шен некъ цхьа тамаше кепара хӀорда чу биллира'

   18:63

5. قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا

   Цо (Мусас) элира: 'И дара вайна дезаш хилларг'. ТӀаккха и шиъ шайн тачча (лорах) юхабирзира

   18:64

6. فَوَجَدَا عَبْدًا مِنْ عِبَادِنَا آتَيْنَاهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا

   Царна шинна карийра Тхан лейх цхьа лай‚ Оха шена Тхан гергара къинхетам белла волу‚ Оха шена Тхайгара Ӏилма Ӏамийна волу

   18:65

Гочдар: Магомед Магомедов