Сурат 18 Аль-кахӀф (Нокхе), аят 79 – 82

1. أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءَهُمْ مَلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا

   Амма кема – хӀорда чохь болх беш болчу мискачу нехан дара иза. Суна лиира иза дохо – царна тӀехьахь лаьтташ вара паччахь‚ массо а /дика/ кема схьадоккхуш ницкъица

   18:79

2. وَأَمَّا الْغُلَامُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا

   Ткъа кӀант – цуьнан да-нана муъмин нах бара‚ тхо кхоьрура цо царна халахетийтарна /Делан/ дозанех валарца а‚ /Далла/ керста хиларца а

   18:80

3. فَأَرَدْنَا أَنْ يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِنْهُ زَكَاةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا

   Тхуна лиира церан Кхиош-кхобучо цу шинна, хийцина‚ цул диканиг /доьзалхо/ лойла‚ цӀена волуш‚ къинхетамца мелхо а герга волуш

   18:81

4. وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْرًا

   Ткъа керт‚ и яра гӀалахь шинна кӀентан – боберийн‚ цунна бухахь цу шиннан хазна яра. Цу шиннан да вара дика Ӏамал йолуш стаг. Хьан Кхиош-кхобучунна лиира и шиъ гметтахттийта‚ цаьрга шайн хазна схьаяккхийта хьан Кхиош-кхобучуьнгара къинхетамца. Иза ас ца дина сан гӀуллакхаца. И ду хьуна шена тӀехь собар дан ца мегначун тидар'

   18:82

Гочдар: Магомед Магомедов