Сурат 18 Аль-кахӀф (Нокхе), аят 86 – 91

  1. حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ۗ قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا

    Малхбузе кхаьчча‚ цунна карийра и дӀабузуш ьржа поппар болуш /довха/ шовда долчу меттигехь‚ цуьнан уллохь цхьа нах карийра цунна. Оха элира: 'ХӀай Ши маӀа ерг! Я Ӏазап дийр ду ахь‚ я ахь цаьргахь диканиг дийр ду'

    18:86
  2. قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا

    Цо элира: 'Ткъа зулам динарг милла велахь, – тӀаьхьа цунна Ӏазап дийр ду оха. ТӀаккха шен Кхиош-кхобучунна тӀеверзор ву иза – Цо Ӏазап дийр ду цунна, ирча Ӏазап

    18:87
  3. وَأَمَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَىٰ ۖ وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا

    Ткъа ийман диллинарг а‚ дика Ӏамал йинарг а – царна хаза бекхам бу. Оха цуьнга эр ду тхан омрах атта дерг'

    18:88
  4. ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا

    ТӀаккха цхьана /кхечу/ новкъа хӀоьттира иза

    18:89
  5. حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا

    Малх схьакхетачу меттиге кхаьчча‚ цунна карийра и схьакхеташ цхьана нахана‚ Оха шайна цуьнан (маьлхан) дуьхьал цхьа а хьулам ца бинчу

    18:90
  6. كَذَٰلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

    Иштта дӀалецира Оха цуьнгахь дерг хаарца

    18:91

Гочдар: Магомед Магомедов