Сурат 29 Аль-Ӏанкабут (Гезг), аят 33 – 34

1. وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ

   Тхан элчанаш баьхкича ЛутӀ волчу, уьш бахьанехь пошме хилира иза‚ дог гатделира /кийрахь – уьш шен къоман боьхачу хӀуманах ларбалур бац шена моттаделла/. Цара /шаьш Делан элчий дуй хаийтина/ элира: 'Хьо ма кхера‚ ахь сагат ма де. Баккъалла а, тхо ду хьо а, хьан доьзал а кӀелхьардохур дерш‚ хьан зуда йоцург иза хили /хӀаллакхилла/ байначарах

   29:33

2. إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلَىٰ أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

   Баккъалла а, Оха доссор ду хӀокху юьртан нахана тӀе стиглара Ӏазап уьш песакх хиларна'

   29:34

Гочдар: Магомед Магомедов