Сурат 37 Ас-саффат (МогӀаршкахь лаьттарш), аят 139 – 146

1. وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

   Баккъалла а, Юнус а ву бахкийтинчарах (элчанех)

   37:139

2. إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

   Ведара иза дуьззинчу кемана тӀе

   37:140

3. فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ

   Цо кхаж тесира /царца/ иза эшначарах хилира

   37:141

4. فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

   И кхеллира чӀеро и бехке а волуш

   37:142

5. فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

   Баккъалла а, иза ца хиллехьара тасбахь дечарах

   37:143

6. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

   Вуьсара ма вара цуьнан кийрахь уьш юхадендечу /къемат/дийне кхаччалц

   37:144

7. فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

   Кхоьссира Оха иза ара (яьссачу меттиге), цомгуш а волуш

   37:145

8. وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ

   Оха далийтира цунна туьтен (гӀабакхан) дитт

   37:146

Гочдар: Магомед Магомедов