Сурат 43 Аз-зухруф (Хазаллаш), аят 51 – 54

1. وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَٰذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ

   Кхийкхира ФирӀавнас шен къомехь, элира: 'Ткъа сан дац Мисран паччахьалла, хӀара хиш суна (сан гӀалина) бухахула лелаш долуш? Шуна ца го /сан сийлалла/?

   43:51

2. أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَٰذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

   Я со дика вац хӀокхал‚ ша заӀип волчу‚ талкхо (мотт тийсалуш) волчу?

   43:52

3. فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ

   Йиллинехьара цунна тӀе дашон чӀуг‚ я деънехьара цуьнца цхьана маликаш /цунах/ хуттаделла'

   43:53

4. فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

   /Дукха/ дайа карийра цунна шен къам уьш цунна муьтӀахь хилира. Баккъалла а, уьш хилира песакъ нах

   43:54

Гочдар: Магомед Магомедов