Сурат 4 Ан-нисаъ (Зударий), аят 17 – 18

  1. إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

    Баккъалла а, тōба къобалдар ду Далла тхь, шаьш ца хууш вōнаш а деш, тккха сихонца тōба деш болчарна. Баккъалла а, церан тōба къобалдийр ду Дала. И Дела хилла хууш верг а‚ хьикмате верг а

    4:17
  2. وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

    Тōба къобалдийр дац шаьш вониг дечарна, шаьш бала герга бахча олуш болчу: 'ХӀинца ас тōба ди'‚ шаьш ца тешаш а болуш, беллачарна а. Царна Оха кечдина лазош долу Ӏазап

    4:18

Гочдар: Магомед Магомедов