Сурат 4 Ан-нисаъ (Зударий), аят 99 – 100

  1. فَأُولَٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا

    Царна бехк ца билла а‚ гечдан а тарло Дала. И Дела хилла къинхетаме а‚ гечдеш верг а

    4:99
  2. وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا

    Делан дуьхьа дӀакхелхинчунна лаьттахь карор ма ю дуккха тӀетовжийлаш а‚ шорто а. Далла а‚ элчанна а дуьхьалвоьдуш шен цӀера араваьлча, цунах валар хилча (и новкъахь велча) – цуьнан ял Далла тӀейоьжна. И Дела гечдеш верг а‚ къинхетаме верг а хилла

    4:100

Гочдар: Магомед Магомедов