Сурат 7 Аль-аӀраф (АӀраф), аят 134 – 135

1. وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ ۖ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ

   Шайна тӀе Ӏазап доьжча‚ цара элира: 'ХӀай Муса! Деха тхуна хьан Кхиош-кхобучуьнга хъоьца Шен ваӀда хилларг (Ӏазап айде, тхо хьох тешча). Нагахь ахь тхуна тӀера хӀара Ӏазап айдахь‚ хьох тешанза а Ӏийр ма дац тхо‚ хьоьца Исраилан кӀентий а бохкуьйтур ма бу Оха'

   7:134

2. فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ

   Оха шайна тӀера Ӏазап шаьш /хӀорда бухабохуьйту/ хан тӀекхаччалц айдича, цара шайца бина хилла болу барт бохабо

   7:135

Гочдар: Магомед Магомедов