Сурат 100 Аль-Ӏадийат (ТӀехьаддайогӀурш), аят 6 – 11

  1. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

    Баккъалла а, адам ша Кхиош-кхобуш волчун /ниӀматашна/ керста ма ду

    100:6
  2. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

    Баккъалла а, иза цу тӀехь /ша а/ теш ма ду

    100:7
  3. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

    Баккъалла а, иза /дуьненан/ хьал дезарехь чӀогӀа ма ду

    100:8
  4. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

    Цунна ца хаьа: кешний чохь мел дерг аракхоьссича‚

    100:9
  5. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Дегний чохь мел дерг гучудаьккхича,

    100:10
  6. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Баккъалла а, уьш Кхиош-кхобуш верг оцу дийнахь царах дерг сов дика хууш вуйла?

    100:11

Гочдар: Магомед Магомедов