Сурат 27 Ан-намл (Зингаташ), аят 10 – 12

1. وَأَلْقِ عَصَاكَ ۚ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّىٰ مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَا مُوسَىٰ لَا تَخَفْ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ

   Охьакхосса хьан Ӏаса'. Шена иза (Ӏаса) гича етталуш, текхарг санна‚ и (Муса) дӀаведира‚ юха а ца вирзира. 'ХӀай Муса! Ма кхера. Ца кхоьру Суна гергахь элчанаш

   27:10

2. إِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ

   Зулам динарг а бен. ТӀаккха цо ша динчу вонан метта диканиг дахь, – тӀаккха баккъалла а, Со тх гечдийриг а‚ къинхетам бийриг а ву-кх

   27:11

3. وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ ۖ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

   Хьан че долла хьан куьг – ахь схьадоккхур ду иза кӀайделла, цхьа а хало а йоцуш‚ ФирӀавне а‚ цуьнан къоме а долчу исс /Ӏаламатий/ чохь /цхьа Ӏаламат ду иза/. Баккъалла а, уьш хили песакх къам

   27:12

Гочдар: Магомед Магомедов