Сурат 27 Ан-намл (Зингаташ), аят 20 – 22

  1. وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ

    Иза волавелира олхазарш лēха‚ тӀаккха элира: 'Суна хӀуттут хӀунда ца го‚ я йоцучарах хили иза?

    27:20
  2. لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ

    Ас данне а Ӏазап дийр ма ду цунна чӀогӀа Ӏазап‚ я ас хьакханне а урс хьокхур ма ду цунна‚ я суна /ша бехке цахиларан/ цхьа билгала делил дахьар ма ду цо'

    27:21
  3. فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ

    Жимма хан ялийтина /еъначу хӀуттуто/ элира: 'Суна хиира хьуна ца хиънарг‚ ас беана хьуна Сабаъара бакъболу хаам

    27:22

Гочдар: Магомед Магомедов