Сурат 61 Ас-саф (МугӀа), аят 1 – 5

  1. سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    Далла тасбахь дина стигланашкахь мел долчо а‚ лаьттахь мел долчо. Иза веза верг а‚ хьукам /нийса/ деш верг а ву

    61:1
  2. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ

    ХӀай ийман диллинарш! Аш хӀунда дуьйцу шаьш деш доцург?

    61:2
  3. كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ

    Йоккха хилла оьгӀазло Далла гергахь аш āлар шаьш деш доцург

    61:3
  4. إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ

    Баккъалла а, Далла беза Шен новкъахь тӀом беш берш цхьа могӀа бина, шаьш чӀагӀйина гӀишло санна

    61:4
  5. وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ ۖ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

    Мусас ма элира шен къоме /ахь хьахаде иза‚ хӀай Мухьаммад‚ хьан нахе/: 'ХӀай сан къам‚ аш хӀунда суна халахоьтуьйту? Шу хууш ма дуй со шуьга /ваийтина/ Делан элча вуйла'. Уьш /бакъдолчух/ дӀабирзича Дала дӀадерзира церан дегнаш /бакъдолчух/. Дала нис ца до песакъ къам

    61:5

Гочдар: Магомед Магомедов