Сурат 42 Аш-шура (Кхеташо), аят 51

1. وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ

   Ца хили адамна Дела шега вистхилар вехьеца бен‚ я кирхьана дехьахула‚ я элча ваийтарца бен цо вехье луш Цуьнан пурбанца Цунна луург. Баккъалла а, Иза лекха верг а ву‚ хьукам /нийса/ деш верг а ву

   42:51

Гочдар: Магомед Магомедов