Сурат 7 Аль-аIраф (АIраф), аят 37

1. فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ أُولَٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتَابِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

   Мила ву Далла тIе харцдерг кхоьллинчул зуламе‚ я Цуьнан аяташ харцдинчул (зуламе)? – Царна шайн дāкъа кхочур ду яздинчух. Тхан элчанаш шайна тIебогIуш синош эца‚ олуш: 'Мичахь бу аш, Дела а витина, Iибадат деш хилларш?' Цара элира: 'ДIатилина уьш тхох'. Шайна тIехь тешалла дира цара шаьш цатешарш (керстанаш) хилира, аьлла

   7:37

Гочдар: Магомед Магомедов